mika-chai

*หมายเหตุ เขียนจากความคิดเห็นส่วนบุคคล อาจจะมีการแก้ไขในภายหลัง*

ผมเองเป็นคนนึงที่ชอบอ่านการ์ตูน ดู การ์ตูน จะเรียกได้ว่า เป็น โอตาคุก็ไม่ปาน เพราะเท่าที่จำได้ก็อยู่กับการ์ตูนไม่ต่ำกว่า 20 ปี แล้วแน่นอน(ทั้งอ่านทั้งดู ถ้าวาดก็เกือบ 10 แล้วล่ะ)

ผมเองก็ไม่ได้เน้นว่าต้องอ่านแต่การ์ตูน ญี่ปุ่นอย่างเดียว ทั้ง จีน เกาหลี อเมริกา ไทย ผมก็ซื้ออ่านหมด แต่ถ้าเปรียบเทียบแล้วผมซื้อการ์ตูนไทยเรียกได้ว่านับเล่มได้เลย (จะว่าไปก็มีที่เก็บและชอบ ก็ ซีเคร็ดเอเจ้น โจ ตัวอะไรไม่รู้เท่ดีจริงๆ)

เพราะอะไรน่ะเหรอ ถ้าอยากอ่านต่อ กด Ctrl+A [edit] เพื่ออ่านเพราะว่าที่จะเขียนต่อจากนี้อาจจะทำให้หลายๆคนไม่พอใจอย่างแรงก็เป็นไปได้ ถ้าไม่อยากอ่านก็ข้ามไปคอมเม้นเลยจ้า

เรื่องของเรื่องคือซื้อมาไม่คุ้ม เพระอะไรถึงไม่คุ้ม เพราะมันไม่สนุกเลยนั่นเอง

ที่สำคัญนั้นไม่รู้เรื่องด้วยว่าอะไรคืออะไรมาจากใหน ส่วนมากเหมือนนักเขียน วาดแบบเน้นเอาตัวเองเข้าว่าคนอ่านรู้เรื่องมั้ย ไม่สนใจแต่สะใจตัวเองวาดใว้ก่อนแล้วผมเองก็ไม่รู้ว่ามันออกมาหลายเล่มได้ยังไงเพราะอ่านไปครึ่งเล่มแทบจะปาทิ้งแต่ต้องอ่านเพราะเสียดายเงิน(รู้สึกแย่มากๆ) การ์ตูน ญี่ปุ่นเองก็มี แต่จะเป็นส่วนน้อย. ที่ มีอ่านยากแล้วดังก็อย่างของค่าย CLAMP แต่อย่างน้อยก็ไม่มั่วมาก. แต่การ์ตูนที่คนไทยวาดเรียกได้ว่า เกือบ 80 เปอร์เซ็นเลยที่อ่านไม่เข้าใจ

ความต่อเนื่อง บางเรื่องออกมาขาดๆหายๆไม่ทันไรก็ย้ายค่ายไปมา แล้วก็พิมพ์ย้อนอีกไม่รู้ต่อกี่รอบ แถมราคาที่ขายก็เท่ากับการ์ตูน แปร แต่เล่มบางกว่ากันเยอะ. ทำให้ไม่อยากเก็บรวบรวม.

เรื่องซ้ำๆกัน อันนี้เห็นชัดสุดก็เรื่อง "ไกรทอง" เอามาเขียนกี่คน กี่ภาคแล้วก็ไม่รู้ (ทำเป็นละครดาวพระศุกร์ไปได้)ทีมเรื่องก็เหมือนๆเดิมต่างกันที่ภาพ แบบพอจะเปิดหน้าต่อไป ก็ เดาได้แล้วว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น.

เนื้อเรื่องไม่หลากหลาย อันนี้ผมว่านักเขียนได้อทิธิพลจากญี่ปุ่นมามาก(แล้วส่วนมากก็ไม่ยอมรับกัน) แนวที่เห็นเยอะที่สุดก็คงจะเป็น สวยน้อย กุ๊กกิ๊ก รักในวัยเรียน และอีกอย่างถ้าคิด เรื่องไม่ได้ ไม่ออก ก็เอา นิทานมาวาดโดยวาดตามเรื่องไม่ได้เปลี่ยนแปรงเลย(เศร้าอีกครั้ง) คือจะเอานิทานมาร่วมในเนื้อเรื่องผมเองก็ไม่ได้แอนตี้ แต่กลับชอบด้วยซ้ำ แต่อย่างน้อยเอามาแบบอ้างอิง หรือว่า ดัดแปรงก็ได้ไม่ใช่ลองแบบมาแบบ ท้องเรื่องทั้งหมด.

คุณภาพ อันนี้ผมว่าคนไทยสู้คนญี่ปุ่นได้นะ เพราะงั้นไม่มีว่าในหัวข้อนี้

อีกเรื่องใหญ่ๆเลย ถาษา ถึงคนเราจะพูดกันหยาบคาย แจกของลับ ว่าทอนกัน แต่ทำไมต้องเอาไปใช้กับการ์ตูน เป็น การลดระดับตัวเองนะ ตัวผมเองก็ไม่ได้ว่า ว่ามันไม่ดี หรือผมไม่พูดคำพวกนี้ แต่ว่าหากเลี่ยงได้ก็เลี่ยงกันเถอะ เพราะมันเลี่ยงกันได้ จริงๆ การ์ตูนแปรที่ผมอ่านมา นั้น ไม่เห็นจำเป็นต้องใช้คำหยาบคายทั้งๆที่การ์ตูนออกจะรุนแรง อย่างเช่น หุ่นเชิดสังหาร, จอมโหดกระทะเหล็ก, โรงเรียนลูกผู้ชาย และอีกมากมาย เพราะงั้นไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องใช้คำพวกนี้เวลาเขียนการ์ตูนนิน่า หากจะบอกว่าเพราะไม่ถึงอารมเหรอ มันก็แค่คำแก้ตัวมากกว่านะผมว่า.

เขียนให้จบ อันนี้ขอร้องหลายๆเรื่องเลย เขียนเป็นเรื่องยาวแล้วเขียบนจบมั่งเถอะ มีหลายเรื่องที่เขียนจนจบแต่ก็เป็นส่วนน้อยจริงๆ อย่างน้อยจะตัดบทจบไปเลยก็ได้ แบบ จากนั้น 10 ปี หรือว่า แล้วเรื่องก็เป็นแบบนี้ต่อไป แล้วก็มีตัดจบอีกหลายๆแบบ แต่ไม่ใช่หายกันไปแบบดื้อๆเลย. อันนี้เซ็งมากๆขอบอกเลยล่ะ.

ที่จะระบายก็มีเท่านี้แหละจ้า ก็เป็นความคิดส่วนตัวนะ แต่ว่า อาจจะเอามาเพิ่มขึ้นเรื่องๆถ้าคิดได้อีก

ทั้งนี้ฝากนักเขียนหรือคนรู้จักนักเขียนที่เข้ามาอ่านด้วยว่า เวลาเขียนคิดถึงหัวอกคนซื้อมาอ่านมั่งเล่มนึงก็ไม่ถูกแล้วอ่านไม่รู้เรื่องเนี่ยคนจะยังอยากซื้ออีกมั้ย

ไม่ใช่ผมเองไม่อยากสนับสนุน หรือ อุดหนุน การ์ตูนไทยนะ แต่ว่า คุณภาพ(ความสนุก) มันยังไม่ถึงขนาดที่อยากอุดหนุนมากกว่า

วันนี้ขอตัว ล่ะ ขอรับ